ค้นคว้าข้ออ้างที่หนังสือจำเป็นต้องเสนอ เปลี่ยนเป็นคำถาม หาแหล่งข้อมูลที่เหมาะ และบันทึกรายละเอียดอ้างอิงพอให้กลับไปหาหลักฐานได้ แยกคำอ้างตรงออกจากการถอดความและการตีความของคุณ พร้อมแสดงความเห็นไม่ตรงกันหรือความไม่แน่นอนไว้ เขียนร่างควบคู่การค้นคว้าเพื่อให้คำอธิบายที่ขาดกลายเป็นงานเฉพาะ กำหนดเกณฑ์หยุดให้แต่ละคำถาม แล้วตรวจข้ออ้างกับแหล่งข้อมูลอีกครั้งก่อนถือว่าข้อความส่วนนั้นเสร็จ
เหมาะเมื่องานค้นคว้าสารคดีขยายออกเรื่อย ๆ จนเชื่อมแหล่งข้อมูล ข้อความอ้างอิง และข้อกล่าวอ้างที่ยังไม่ได้ข้อยุติเข้ากับร่างได้ยากการค้นคว้าอาจสร้างความไม่แน่นอนแบบแปลก ๆ ยิ่งแฟ้มข้อมูลเต็ม ก็ยิ่งบอกยากว่าคุณรู้อะไรจริง คุณจำวันที่สำคัญได้ แต่จำไม่ได้ว่าพบจากที่ไหน บทความสามชิ้นกล่าวซ้ำเรื่องเดียวกัน ซึ่งดูเหมือนจะมาจากบทสัมภาษณ์เพียงครั้งเดียว และคำถามข้างเคียงที่น่าสนใจก็เข้ามาแทนบทที่คุณตั้งใจจะเขียน
ระบบที่ใช้งานได้เชื่อมหลักฐานกับคำถามที่หนังสือต้องตอบ คู่มือนี้ติดตามโครงการประวัติศาสตร์ท้องถิ่นสมมติเกี่ยวกับโรงภาพยนตร์ในละแวกบ้านและบทบาทที่เปลี่ยนไป โรงภาพยนตร์ เอกสาร และคำอ้างด้านล่างมีไว้ประกอบตัวอย่าง ใช้กระบวนการจัดข้อมูลของคุณเองโดยไม่ถือว่าตัวอย่างเป็นรายงานสถานที่จริง
เปลี่ยนคำสัญญาหนังสือเป็นคำถามค้นคว้า
เริ่มจากบทที่ต้องการพัฒนา แทนที่จะค้นหาหัวข้อให้กว้างที่สุด คำว่า “ค้นคว้าเรื่องโรงภาพยนตร์” เปิดขอบเขตที่ไม่มีจุดสิ้นสุด แต่คำถามว่า “เกิดอะไรเปลี่ยนไปเมื่อโรงภาพยนตร์แห่งนี้เปลี่ยนจากการฉายรอบค่ำมาเป็นกิจกรรมหลากหลายสำหรับชุมชน?” กำหนดสิ่งที่เปรียบเทียบและค้นคว้าได้อย่างเป็นรูปธรรม จากนั้นแยกเป็นคำถามเกี่ยวกับช่วงเวลา การตัดสินใจ ผู้เกี่ยวข้อง และคำอธิบายที่อาจแตกต่างกัน
แยกคำถามที่จำเป็นต้องตอบออกจากคำถามที่คุณเพียงสนใจ บทอาจต้องใช้วันที่ปรับปรุงอาคาร หลักฐานว่าใครใช้อาคาร และคำบอกเล่าว่าเหตุใดรายการกิจกรรมจึงเปลี่ยนไป แต่อาจไม่จำเป็นต้องเล่าประวัติอุปกรณ์ฉายภาพทั้งหมด ทำรายการคำถามที่พักไว้ เพื่อให้วางคำถามหนึ่งลงก่อนได้โดยไม่รู้สึกว่าสูญเสียมันไป
เขียนว่าข้อมูลชนิดใดตอบแต่ละคำถามได้ รายการที่ลงวันที่อาจยืนยันว่ามีการประกาศฉายหนัง แต่ลำพังรายการนั้นยืนยันจำนวนคนมาหรืออธิบายความหมายของงานต่อชาวบ้านไม่ได้ การระบุหลักฐานที่ต้องการล่วงหน้าช่วยไม่ให้รับแหล่งข้อมูลเพียงเพราะเข้าถึงง่ายและน่าสนใจ
อ่านภาพรวมเพื่อทำแผนค้นหา
เริ่มจากข้อมูลภาพรวมที่น่าเชื่อถือเพื่อเรียนรู้คำศัพท์ ลำดับเวลา และข้อถกเถียงที่มีอยู่เกี่ยวกับหัวข้อ ประวัติท้องถิ่น บัญชีรายการจดหมายเหตุ และงานวิชาการอาจใช้ชื่อต่างกันเรียกอาคารหรือช่วงเวลาเดียวกัน จดรูปชื่อเหล่านั้นไว้ เพราะอาจพาคุณไปพบข้อมูลที่พลาดไปหากค้นด้วยชื่อปัจจุบันเพียงชื่อเดียว
ทำแผนค้นหาฉบับกระชับโดยรวมชื่อ วันที่ องค์กร สถานที่ และคำศัพท์ สำหรับบทโรงภาพยนตร์ แผนอาจแตกแขนงไปยังชื่อเดิมของอาคาร สมาคมที่ดำเนินงาน คณะกรรมการปรับปรุง และหนังสือพิมพ์ในละแวกนั้น ตามแหล่งอ้างอิงในข้อมูลที่มีประโยชน์ แทนการเริ่มจากช่องค้นหาว่าง ๆ ซ้ำทุกครั้ง บรรณารักษ์หรือนักจดหมายเหตุอาจช่วยชี้ชุดเอกสารที่คุณไม่รู้มาก่อนว่าควรค้น
ถือขั้นนี้เป็นการหาทิศทาง ไม่ใช่ข้อพิสูจน์ ภาพรวมอาจย่อเหตุการณ์ซับซ้อนในประโยคเดียว ทำเครื่องหมายข้อกล่าวอ้างที่จะตามหาและจดว่าผู้เขียนได้มาจากไหน เมื่อหลายบทสรุปใช้ภาษาเหมือนกัน ให้ตรวจว่าอาศัยเรื่องเล่าต้นทางเดียวกันหรือไม่ก่อนถือเป็นการยืนยันอิสระ
กำหนดการโรงภาพยนตร์และบันทึกคณะกรรมการ
กำหนดการมีกิจกรรมมากกว่าการฉายภาพยนตร์
ข้อกล่าวอ้างว่าเป็นสถานที่ยอดนิยมที่สุดในพื้นที่
ดูแลทะเบียนแหล่งข้อมูลให้ใช้ได้ตลอดการเขียนร่าง
ให้แต่ละแหล่งมีรหัสคงที่และข้อมูลพอที่จะกลับไปหา สำหรับหนังสือ ให้บันทึกผู้เขียน ชื่อเรื่อง ฉบับพิมพ์ รายละเอียดการพิมพ์ และเลขหน้าที่ใช้จริง สำหรับเว็บ ให้เก็บชื่อหน้า องค์กรหรือผู้เขียน URL วันที่ถ้ามี และวันที่เข้าถึง สำหรับเอกสารจดหมายเหตุ ให้เก็บรหัสชุดเอกสารและรหัสรายการที่หน่วยเก็บรักษาให้มา
เพิ่มคำอธิบายความเกี่ยวข้องและข้อจำกัดสั้น ๆ “รายการฤดูใบไม้ร่วง ระบุกิจกรรมที่ประกาศ แต่ไม่ยืนยันจำนวนผู้มา” มีประโยชน์กว่า “แหล่งดี” มาก ระบุว่าเห็นต้นฉบับ ภาพสแกน สำเนาถอดความ หรือคำอ้างของผู้เขียนอื่น ความต่างนี้สำคัญเมื่อตรวจถ้อยคำ บริบท หรือวันที่ที่ยังไม่แน่ใจภายหลัง
เก็บทะเบียนในเอกสารทั่วไปหรือตารางคำนวณก็ได้ เลือกเครื่องมือที่จะดูแลสม่ำเสมอ บัญชีซับซ้อนที่มีรายการขาดมีประโยชน์น้อยกว่าตารางธรรมดาที่กรอกระหว่างทำงาน สำรองบันทึกและไฟล์ที่ได้รับอนุญาตให้เก็บ โดยเคารพเงื่อนไขของจดหมายเหตุและข้อจำกัดของข้อมูลส่วนตัวหรืออ่อนไหว

บันทึกข้อมูลที่ตรวจจริง ตำแหน่งที่กลับไปหาได้ และสิ่งที่ข้อมูลยืนยันไม่ได้
ภาพประกอบต้นฉบับแยกคำอ้าง ข้อสังเกต และการตีความ
เมื่อจดบันทึก ให้ทำเครื่องหมายคำอ้างอิงตรงอย่างชัดเจนและใส่ตำแหน่งของข้อความทันที เขียนสรุปด้วยถ้อยคำของคุณเองในช่องแยก แล้วบันทึกการตีความไว้อีกช่องหนึ่ง การแยกเช่นนี้ช่วยป้องกันไม่ให้ถ้อยคำจากแหล่งข้อมูลหลุดเข้าไปในต้นฉบับราวกับคุณเขียนเอง และช่วยให้เห็นง่ายขึ้นเมื่อข้อสรุปของคุณเกินกว่าที่แหล่งข้อมูลรองรับ
นึกถึงรายงานการประชุมที่บอกว่าเลื่อนข้อเสนอไว้ก่อน ข้อสังเกตคือคำตัดสินที่บันทึกไว้เป็นการเลื่อนเวลา การตีความอาจเป็นว่ากลุ่มยังตกลงกันไม่ได้ สองอย่างนี้ต่างกัน รายงานอาจไม่ได้บอกว่าความเห็นต่าง ข้อมูลไม่พอ หรือสมาชิกขาดประชุมเป็นสาเหตุ จดความไม่แน่นอนนี้ข้างบันทึก
สำหรับข้อมูลภาพ ให้บรรยายสิ่งที่เห็นจริงก่อนตีความ ภาพคนต่อแถวแสดงแถว ณ ขณะหนึ่งที่บันทึกไว้ ไม่ได้พิสูจน์ว่าโรงภาพยนตร์คนแน่นตลอด หอสมุดรัฐสภาสหรัฐฯ มีเครื่องมือการศึกษาเพื่อสังเกตและตั้งคำถามกับหลักฐานชั้นต้น ใช้แนวทางใฝ่รู้เช่นนี้พร้อมทำบันทึกของคุณให้เฉพาะเจาะจงกับเอกสารนั้น
เก็บข้อจำกัดแหล่งไว้ข้างข้อกล่าวอ้าง
ผู้ให้สัมภาษณ์สมมติบอกว่ากลุ่มอ่านหนังสือ “เปลี่ยนทั้งเมือง” ประโยคนี้บอกว่าผู้ร่วมคนหนึ่งเล่าประสบการณ์อย่างไร ไม่ได้ยืนยันผลกระทบทั่วเมือง
ขอบเขตของหลักฐาน
- ข้อมูลที่กลับไปหาได้
ไฟล์เสียงสัมภาษณ์และตำแหน่งของคำกล่าว
- สิ่งที่รองรับ
ผู้ร่วมคนหนึ่งเล่าความประทับใจส่วนตัวอย่างแรงกล้า
- สิ่งที่ยังไม่ยืนยัน
ชาวบ้านคนอื่นมีประสบการณ์กับกลุ่มอย่างไร
จดถ้อยคำและการตีความของคุณแยกกัน พร้อมตำแหน่งที่ใช้กลับไปค้นข้อความนั้น พิจารณาว่าบทต้องการอะไร คำบอกเล่าที่ระบุผู้พูดอาจเหมาะสม แต่ข้อกล่าวอ้างที่กว้างกว่านั้นต้องมีหลักฐานอีกแบบรองรับ คุณร่างจากคำกล่าวที่แคบกว่าและเก็บคำถามค้นคว้าไว้ให้เห็นได้ อย่าเพิ่มน้ำหนักให้คำกล่าวเพียงเพราะมีเว็บทุติยภูมิหลายหน้าอ้างคำเดิม ก่อนอื่นให้ตรวจว่าทั้งหมดพึ่งแหล่งต้นทางเดียวกันหรือไม่
หากแหล่งข้อมูลไม่ตรงกันล่ะ
บันทึกว่าแต่ละแหล่งพูดถึงอะไรจริง รวมวัน บริบท และนิยาม ความต่างอาจมาจากคำถามคนละข้อ ไม่ใช่คำตอบที่ขัดกัน เก็บความไม่แน่นอนให้เห็นจนกว่าจะอธิบายได้ และจำกัดข้อความหากหลักฐานที่มีคลี่ประเด็นไม่ได้
ประเมินแหล่งข้อมูลเทียบกับข้อกล่าวอ้าง
ถามว่าใครสร้างข้อมูล ให้ใคร เมื่อไร และเพื่ออะไร หนังสือเล่มเล็กฉลองครบรอบโรงภาพยนตร์อาจให้ชื่อและวันที่มีค่า ขณะเดียวกันก็เสนอภาพองค์กรในทางดี จดหมายจากผู้ชมผิดหวังอาจเปิดประสบการณ์เฉพาะโดยไม่แทนผู้ชมทุกคน แหล่งข้อมูลมีประโยชน์และมีข้อจำกัดพร้อมกันได้
แนวทางประเมินแหล่งข้อมูลของ Cornell เน้นการพิจารณาหลักฐานและความเกี่ยวข้องกับจุดประสงค์ของคุณ ในทางปฏิบัติ ให้ระดับความมั่นใจสอดคล้องกับขอบเขตที่แหล่งข้อมูลรองรับจริง หากจะกล่าวว่ารายการกิจกรรมเปลี่ยนไป ให้เปรียบเทียบกำหนดการ หากจะอธิบายสาเหตุ ให้หาบันทึกการตัดสินใจและคำบอกเล่าของผู้รู้เรื่อง หากจะเล่าว่าชาวบ้านมีประสบการณ์ต่อความเปลี่ยนแปลงอย่างไร ให้ค้นมุมมองที่เกี่ยวข้องหลายแบบ
ดูว่าเสียงของใครขาดไป จดหมายเหตุทางการอาจเก็บเสียงคณะกรรมการครบกว่าเสียงผู้ชมที่แวะมาหรือพนักงาน นั่นไม่อนุญาตให้สร้างมุมมองที่หายไปเอง แต่ให้คำถามสำหรับสืบค้น และหากช่องว่างยังอยู่ก็เป็นข้อจำกัดที่ต้องยอมรับ เอกสารเพิ่มจากองค์กรเดิมไม่ได้แก้ความไม่สมดุลเสมอไป
เตรียมสัมภาษณ์จากเหตุการณ์ ไม่ใช่ข้อสรุป
ก่อนสัมภาษณ์ อธิบายโครงการ การบันทึกเสียงที่เสนอ และวิธีที่คาดว่าจะใช้ข้อมูล ชี้แจงข้อตกลงการตรวจทาน การระบุผู้ให้ข้อมูล และข้อจำกัด แทนการให้สัญญาที่รักษาไม่ได้ แนวปฏิบัติที่ดีของ Oral History Association เป็นจุดเริ่มต้นที่มีประโยชน์สำหรับงานประวัติศาสตร์บอกเล่า กระบวนการที่เหมาะขึ้นอยู่กับโครงการและผู้เกี่ยวข้อง
สร้างคำถามที่ชวนระลึกเหตุการณ์เฉพาะ “ช่วยเล่าการประชุมที่คุยเรื่องกิจกรรมช่วงบ่ายตั้งแต่ต้นให้ฟังได้ไหม” เปิดกว้างกว่า “ทำไมคณะกรรมการไม่สนใจผู้ชมสูงอายุ” ถามต่อว่าเขาเห็น ได้ยิน ทำ และเข้าใจอะไรในตอนนั้น เว้นที่ให้โต้แย้งข้อสันนิษฐานหรือชี้สิ่งที่การเตรียมของคุณพลาด
หลังจากนั้น เก็บไฟล์บันทึกเสียงและบันทึกย่ออย่างปลอดภัยตามเงื่อนไขที่ตกลงไว้ ใส่เวลาระบุตำแหน่งของเนื้อหาที่อาจนำมาใช้ ตรวจคำอ้างกับไฟล์เสียง และติดตามรายละเอียดข้อเท็จจริงที่ต้องมีหลักฐานยืนยันเพิ่มเติม ความทรงจำชัดเจนเป็นหลักฐานมีค่าของสิ่งที่คนหนึ่งจำได้ แต่ไม่ได้คลี่ทุกข้อขัดแย้งเรื่องวันเวลา แรงจูงใจ หรือสิ่งที่คนอื่นคิดโดยอัตโนมัติ
แสดงความเห็นต่าง แทนทำให้ดูตรงกัน
ทำบันทึกความไม่ตรงกันเมื่อแหล่งข้อมูลขัดแย้ง สมมติหนังสือครบรอบลงวันเปิดโรงภาพยนตร์ใหม่ไว้ในเดือนมิถุนายน รายการมีฉายหนังเดือนพฤษภาคม แต่ผู้ให้สัมภาษณ์จำงานฉลองเปิดในเดือนกรกฎาคม อย่าเลือกวันที่ที่ทำให้ย่อหน้าเรียบร้อยที่สุด ระบุว่าแต่ละแหล่งลงวันให้อะไรจริง คือฉายครั้งแรก เปิดใหม่อย่างเป็นทางการ หรืองานฉลอง
จากนั้นสืบหาความต่าง ดูประกาศจากช่วงเวลานั้น บันทึกประชุม และเอกสารที่เกี่ยวเนื่องกับชิ้นที่มี บางครั้งข้อขัดแย้งหายไปเมื่อแยกเหตุการณ์ บางครั้งยังไม่คลี่คลาย คุณเขียนได้ตรง ๆ ว่าเอกสารยืนยันอะไรและเรื่องเล่าต่างกันตรงไหน โดยไม่ทำราวกับความไม่แน่นอนทำให้ทั้งบทใช้ไม่ได้
ทะเบียนข้อกล่าวอ้างช่วยตรงนี้ได้เช่นกัน สำหรับข้อยืนยันสำคัญแต่ละข้อ ให้ลงแหล่งสนับสนุน ข้อความหรือตำแหน่งที่เกี่ยวข้อง ข้อมูลขัดแย้ง และระดับความมั่นใจที่มีเหตุรองรับ ไม่ต้องทำรายการให้ทุกประโยคเชื่อมทั่วไป เน้นข้อเท็จจริง การตีความ คำอ้าง และข้อสรุปรวมที่หากผิดจะเปลี่ยนความเข้าใจผู้อ่าน

ใช้แผนเป็นการจัดวางงานที่ยังปรับได้ ให้ข้อความช่วงหนึ่งทดสอบแผนก่อนกำหนดที่ถาวรแก่ทุกบท
ภาพถ่ายประกอบที่สร้างขึ้นใหม่สำหรับ BookDraftLabเขียนควบค้นคว้าเพื่อเห็นช่องว่างจริง
ลองร่างคำอธิบายสั้น ๆ ระหว่างที่ยังค้นคว้า การพยายามอธิบายรายการกิจกรรมของโรงภาพยนตร์ที่เปลี่ยนไปอาจทำให้เห็นว่า คุณรู้วันที่แต่ไม่รู้ว่าใครตัดสินใจ ข้อความอีกช่วงหนึ่งอาจเผยว่าคำถามหลักของคุณตั้งอยู่บนข้อสมมติเกี่ยวกับผู้ใช้อาคาร สิ่งเหล่านี้เป็นข้อค้นพบที่มีประโยชน์ ซึ่งรายชื่อสิ่งที่อ่านยาวขึ้นเรื่อย ๆ อาจบดบังไว้
ใช้เครื่องหมายรอเติมที่เจาะจง “[ตรวจ: นี่เป็นคำแนะนำของคณะกรรมการหรือคำตัดสินสุดท้าย]” บอกว่าจะทำอะไรต่อ แต่ “[ค้นคว้า]” ไม่บอก แยกเครื่องหมายจากร้อยแก้วที่เสร็จและเก็บรายการไว้เพื่อไม่ให้หลงเหลือในฉบับเผยแพร่โดยไม่รู้ หากข้อเท็จจริงที่ขาดควบคุมข้อโต้แย้งหลัก ให้คลี่คลายก่อนสร้างเหตุผลต่อบนสิ่งนั้น
อย่าใช้ปริมาณค้นคว้าวัดความพร้อม บทความอีกสิบชิ้นอาจมีค่าน้อยกว่าการพบเอกสารต้นฉบับหนึ่งชิ้นหรือถามต่อให้ชัด จบแต่ละช่วงค้นคว้าให้เขียนว่าข้อมูลทำให้ต้นฉบับเปลี่ยนอะไร หากไม่เปลี่ยน ให้ดูว่ามันให้บริบทจำเป็น ปิดช่องว่าง หรือควรอยู่นอกหนังสือ
ใช้เงื่อนไขหยุดและรอบตรวจยืนยันสุดท้าย
เงื่อนไขหยุดค้นคว้าควรขึ้นกับคำถามของงาน คุณอาจพร้อมร่างบทเมื่อข้อเท็จจริงแกนกลางมีหลักฐาน ได้พิจารณาคำอธิบายแข่งขันที่สำคัญ และช่องว่างที่เหลือเจาะจงพอติดตาม นี่เป็นเกณฑ์เริ่มทำงาน ไม่ใช่อนุญาตให้ทิ้งข้อกล่าวอ้างสำคัญโดยไม่ตรวจ
ก่อนเขียนต้นฉบับเสร็จ ให้กลับไปตรวจเส้นทางแหล่งข้อมูล เทียบข้อความอ้างอิง วันที่ ชื่อ ตัวเลข และการระบุผู้ให้ข้อมูลกับเอกสารจริง ยืนยันว่าแหล่งข้อมูลสนับสนุนประโยคที่อ้างถึงมัน ไม่ใช่เพียงกล่าวถึงเรื่องเดียวกัน ทบทวนข้อจำกัดและคำถามเรื่องการใช้หรือการขออนุญาตที่ยังค้าง การอ้างที่มาเพียงอย่างเดียวไม่ได้ตอบทุกคำถามเกี่ยวกับการนำเนื้อหามาเผยแพร่ซ้ำ
หยุดการค้นอย่างไม่รู้จบด้วยการกำหนดสิ่งที่จะทำกับแต่ละคำถามที่ค้าง ได้แก่ ตรวจยืนยัน จำกัดขอบเขตข้อกล่าวอ้าง ตัดออก หรืออธิบายความไม่แน่นอน สำหรับบทโรงภาพยนตร์ ตัวเลขประมาณผู้เข้าชมที่ยังไม่ยืนยันอาจไม่จำเป็น หากประเด็นที่เสนอเป็นเรื่องการเปลี่ยนรายการกิจกรรมซึ่งมีเอกสารรองรับ การตัดตัวเลขที่หลักฐานอ่อนออกอาจทำให้คำอธิบายชัดเจนและตรงไปตรงมากว่าการใช้เวลาหลายวันปกป้องรายละเอียดที่บทไม่ได้ต้องการแต่แรก
โรงภาพยนตร์ที่เปิดใหม่กลายเป็นจุดนัดพบยอดนิยมที่สุดของละแวกทันที
รายการเดือนพฤษภาคมประกาศวงสนทนาช่วงบ่ายควบคู่การฉายหนัง รายงานคณะกรรมการเดือนถัดมาระบุคำขอให้เพิ่มงานกลางวัน เอกสารแสดงว่ารายการกิจกรรมกว้างขึ้น ไม่ได้ยืนยันว่าโรงภาพยนตร์นิยมเพียงใดในละแวกทั้งหมด
ฉบับแก้ระบุว่าเอกสารสมมติรองรับอะไรและเอาการจัดอันดับที่ต้องใช้หลักฐานอื่นออก
จำกัดข้อกล่าวอ้างให้อยู่ในสิ่งที่หลักฐานรองรับ
BOOKDRAFTLAB / สื่อการสอนที่สร้างขึ้นใหม่รายการที่โรงภาพยนตร์ประกาศขยายขึ้นช่วงฤดูใบไม้ผลิ รายการเดือนพฤษภาคมมีวงสนทนาช่วงบ่ายควบคู่การฉายหนัง บันทึกคณะกรรมการเดือนถัดมาระบุคำขอเพิ่มกิจกรรมกลางวัน
เอกสารเหล่านี้แสดงว่าประกาศอะไรและคณะกรรมการบันทึกอะไร ไม่บอกว่าจำนวนผู้มาเทียบกับสถานที่อื่นในละแวกอย่างไร หรือคนที่ไม่ได้มารู้สึกว่าตนรวมอยู่ด้วยหรือไม่ การเรียกโรงภาพยนตร์ที่เปิดใหม่ว่าจุดนัดพบยอดนิยมที่สุดในพื้นที่ต้องมีหลักฐานที่บันทึกเหล่านี้ให้ไม่ได้
ตัวอย่างประกอบที่สร้างขึ้นใหม่ ปรับวิธีให้เข้ากับวัตถุดิบของคุณ
สร้างเส้นทางค้นคว้าสำหรับหนึ่งย่อหน้า
- เลือกย่อหน้าที่ต้องการเขียนและระบุข้อกล่าวอ้างด้านข้อเท็จจริงหรือการตีความที่มีผลสำคัญที่สุดสามข้อ เปลี่ยนข้อกล่าวอ้างคลุมเครือเป็นคำถามที่ค้นคว้าได้
- หาแหล่งเกี่ยวข้องสำหรับแต่ละคำถาม บันทึกรหัสคงที่ รายละเอียดตำแหน่งครบ จุดประสงค์ และข้อจำกัด แยกแหล่งต้นฉบับจากบทสรุปภายหลัง
- สำหรับแหล่งหนึ่ง ให้เก็บคำอ้างตรง สรุปของคุณ และการตีความแยกกัน เพิ่มบันทึกความไม่ตรงกันหรือมุมมองที่ขาดหากจำเป็น
- ร่างย่อหน้าโดยใช้เฉพาะสิ่งที่หลักฐานสนับสนุน ระบุคำถามที่ยังไม่คลี่คลายให้เจาะจง และเลือกว่าจะตรวจยืนยัน จำกัดขอบเขต ลบ หรือกล่าวถึงความไม่แน่นอน
ร่างย่อหน้า ทะเบียนแหล่งข้อมูลสามรายการ และรายการตรวจข้อกล่าวอ้างสั้นที่ผู้อ่านอีกคนใช้ติดตามหลักฐานได้
ผู้อ่านอีกคนค้นกลับไปยังแหล่งที่รองรับข้อกล่าวอ้างแต่ละข้อในย่อหน้าของคุณได้หรือไม่ เขาแยกข้อความอ้างอิงออกจากการตีความ และเห็นว่าความไม่แน่นอนเรื่องใดยังต้องค้นคว้าต่อได้หรือไม่
เขียนฉบับของคุณเองที่นี่
คำถามที่พบบ่อย
ควรค้นคว้ามากแค่ไหนก่อนเริ่มร่าง
พอเข้าใจบริบทพื้นฐานของหัวข้อและรองรับทิศทางหลักของบท จากนั้นสลับค้นคว้ากับเขียนร่าง หากข้อเท็จจริงที่ขาดกำหนดข้อโต้แย้งทั้งหมด ให้ค้นก่อน หากเป็นรายละเอียดเล็ก ใช้เครื่องหมายรอเติมที่เจาะจงและเก็บช่องว่างให้มองเห็น
หลักฐานชั้นต้นเชื่อถือได้กว่าเสมอหรือไม่
ไม่เสมอไป หลักฐานชั้นต้นมีความสัมพันธ์โดยตรงกับเนื้อหาหรือยุคที่ศึกษา แต่ยังมีจุดประสงค์ ข้อจำกัด และมุมมองของผู้สร้าง งานวิชาการทุติยภูมิอาจให้บริบทและการวิเคราะห์ที่คุณต้องใช้ตีความหลักฐานเหล่านั้น ประเมินว่าแต่ละแหล่งสนับสนุนอะไรได้ แทนการเชื่อถือโดยอัตโนมัติเพราะอยู่ในประเภทหนึ่ง
ใช้ความทรงจำของผู้ให้สัมภาษณ์ได้ไหมเมื่อเอกสารไม่ตรงกัน
คุณบรรยายความทรงจำนั้นได้โดยระบุผู้เล่าและให้บริบทที่เหมาะสม พร้อมสืบหาความคลาดเคลื่อน อย่าเปลี่ยนรายละเอียดที่ใครสักคนจำได้ให้เป็นข้อเท็จจริงที่ยืนยันแล้วโดยไม่บอกผู้อ่าน คุณอาจอธิบายความไม่ตรงกัน จำกัดขอบเขตข้อกล่าวอ้าง หรือตัดรายละเอียดที่ไม่อาจรองรับได้อย่างรับผิดชอบออก โดยพิจารณาตามความสำคัญของมัน
แหล่งอ้างอิงและเรื่องที่อ่านต่อได้
- หอสมุดรัฐสภาสหรัฐฯ: ทำงานกับหลักฐานชั้นต้น
- Cornell: ประเมินแหล่งข้อมูล
- Oral History Association: แนวปฏิบัติที่ดี
แหล่งข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้ศึกษาต่อได้ ตรวจข้อกำหนดของสำนักพิมพ์หรือแพลตฟอร์มที่เกี่ยวข้องก่อนส่งต้นฉบับ