01 / ชั้นหนังสือการเขียน

เริ่มเขียนหนังสือ: ไอเดีย ผู้อ่าน และหน้าแรก

มือกำลังจัดบัตรสีครีมใหม่เป็นลำดับหนังสือที่ค่อย ๆ ก่อตัวข้างสมุดบันทึกสีน้ำเงิน
4 คู่มือและเครื่องมือปฏิบัติ / ภาพประกอบ

เริ่มหนังสือ
ด้วยการตัดสินใจทีละอย่าง

หนังสืออาจเริ่มจากคำถาม ภาพ เรื่องที่รู้ดี หรือสถานการณ์ที่คิดถึงไม่หยุด ไม่จำเป็นต้องมาพร้อมชื่อเรื่อง ประเภท และชื่อบทยี่สิบบท งานแรกที่มีประโยชน์คือค้นว่าไอเดียนี้เรียกร้องให้คุณสร้างอะไร กำหนดทิศทางพอจะลองเขียนตัวอย่าง แล้วให้ตัวอย่างตอบคำถามที่แผนตอบไม่ได้

ชุดนี้แยกสี่งานที่มักถูกมัดรวมกัน ได้แก่ เริ่มโครงการ เลือกระหว่างไอเดีย เข้าใจผู้อ่านเป้าหมาย และเก็บวัตถุดิบที่มีประโยชน์ เริ่มจากงานที่ยังไม่ชัดจริง หากมีหลายโครงการที่มีแวว รายการโจทย์เพิ่มอาจไม่ช่วย หากเรื่องชัดแต่ยังไม่รู้ผู้อ่าน แผนบทละเอียดอาจเพียงจัดวัตถุดิบผิดชุดให้เรียบร้อยขึ้น

หาบทเรียนที่ตรงกับงาน
เริ่มจากคำถามของคุณ

ส่วนไหนของการเริ่มหนังสือยังไม่ชัด?

เลือกการตัดสินใจแรกที่ยังค้าง คุณออกไปพร้อมชิ้นงานเล็ก ๆ ได้โดยไม่ต้องมีทฤษฎีหนังสือครบทั้งเล่ม

  1. ฉันมีหลายไอเดีย

    เทียบงานเขียนทดลองสั้นสองชิ้น แล้วเลือกการทดลองที่กำหนดขอบเขต

    สิ่งที่จะได้ทำ การตัดสินใจเลือกไอเดีย
  2. ฉันรู้ไอเดีย แต่ยังไม่รู้ผู้อ่าน

    ระบุสิ่งที่ผู้อ่านรู้และประสบการณ์ที่หนังสือชวนให้รับ

    สิ่งที่จะได้ทำ สมมติฐานเกี่ยวกับผู้อ่าน
  3. ฉันพร้อมลองหนึ่งหน้า

    เขียนคำมั่นชั่วคราวของหนังสือและข้อความหนึ่งช่วงที่ทดสอบคำมั่นนั้น

    สิ่งที่จะได้ทำ การทดลองหน้าแรก

หากตัวอย่างเปลี่ยนคำมั่น ให้จดสิ่งที่เรียนรู้ แผนชัดขึ้นได้ผ่านการเขียน คุณไม่ต้องตัดสินทุกบทก่อนเริ่ม

จุดเริ่มเล็กที่มีบางอย่างเป็นเดิมพัน

ไอเดียมีประโยชน์เมื่อมันเรียกร้องการเลือก

ฉบับกว้าง ๆ

หนังสือเกี่ยวกับเรือนกระจกเก่าในละแวกบ้าน

ทางเลือกที่ทดสอบได้

อาสาสมัครต้องตัดสินใจว่าจะเปิดเรือนกระจกอีกครั้งก่อนสืบรู้เรื่องเงินบริจาคที่หายไปหรือไม่

สถานที่ยังสำคัญ การตัดสินใจให้คนเขียนมีบุคคลให้ติดตาม แรงกดดันทันที และข้อความให้ลองเขียน

ตาคุณ: เขียนคำขอแรกที่ใครสักคนเอ่ยในสถานการณ์นั้น หยุดหลังคำตอบเปลี่ยนสิ่งที่จะเกิดถัดไปได้

ตัวอย่างสมมติที่สร้างขึ้นใหม่เพื่อการสอน
สมุดบันทึกที่เปิดอยู่ข้างหนังสือสีน้ำเงินและถ้วย
เห็นขั้นตอนการเขียนเป็นรูปธรรมที่ทางสำหรับเริ่ม

เลือกผู้อ่าน คำมั่น และข้อความหนึ่งช่วงเพื่อทดสอบไอเดีย

ภาพประกอบต้นฉบับ
จุดเริ่มสมมติ

โครงการเล็กก็มีความยากจริงได้

ตัวอย่างที่ทำเสร็จแล้ว
หัวข้อ
เรือนกระจกที่ถูกละเลยหลังอาคารชุด
สถานการณ์
อีฟสัญญาว่าจะเปิดอีกครั้งเพื่อจัดแลกเมล็ดพันธุ์ เพื่อนบ้านเสนอให้ใช้โต๊ะชุดเดียวที่ยังใช้ได้ โดยมีเงื่อนไขว่าอีฟต้องให้ลูกสาวเขามีบทบาทต่อหน้าผู้คนในงาน
ข้อความแรก
เขียนข้อเสนอและคำตอบของอีฟ ให้คำตอบมีผลต่อว่าใครจะมาช่วย แทนเปิดด้วยประวัติเรือนกระจกทั้งหมด

ตัวอย่างประกอบที่สร้างขึ้นใหม่ ปรับวิธีให้เข้ากับวัตถุดิบของคุณ

เลือกบทเรียนฉบับเต็ม

คลังทั้งหมด
เริ่มต้นอ่าน 12 นาที

วิธีทำสมุดนักเขียน

เก็บข้อสังเกตพร้อมบริบทหนึ่งอย่าง พัฒนาความเป็นไปได้ในเรื่องแต่งสามแบบ แล้วร่างฉากสั้นที่เชื่อมกลับไปยังบันทึก

อ่านคู่มือ
เริ่มต้นอ่าน 12 นาที

เริ่มเขียนหนังสืออย่างไร

จัดชุดเริ่มต้นที่มีคำมั่นของหนังสือ เนื้อหาทดลองที่ครบหนึ่งช่วง ขั้นถัดไปสองขั้นที่เชื่อมกัน และบันทึกสำหรับกลับมาเขียนต่อ

อ่านคู่มือ
ภาพประกอบนักเขียนกำลังทำงานในสมุดบันทึกที่โต๊ะเล็กยามหัวค่ำ
งานเบื้องหลังหน้าต้นฉบับเผื่อที่ให้กลับมาสักหน่อย

งานที่ชัดและบันทึกสำหรับเขียนต่อที่เจาะจงช่วยให้ครั้งถัดไปที่มีเวลาเริ่มได้อย่างมีประโยชน์

ภาพถ่ายประกอบที่สร้างขึ้นใหม่สำหรับ BookDraftLab

การลองเล็ก ๆ ดีกว่าคำประกาศถาวร

บรรยายหนังสือที่อาจเขียนด้วยภาษาธรรมดา แล้วเขียนตัวอย่างที่ควรอยู่ในเล่ม สำหรับเรื่องแต่งอาจเป็นการโต้ตอบที่ใครบางคนอยากได้สิ่งยาก สำหรับสารคดีอาจเป็นคำอธิบายสั้นพร้อมตัวอย่างชัด สังเกตว่าอะไรสำรวจแล้วเพลิดเพลิน อะไรต้องค้นคว้า และสมมติฐานใดเปลี่ยนระหว่างเขียน เก็บหลักฐานจากการลองไว้ข้างสรุปโครงการ คุณกำลังเลือกทิศทางไปค้นต่อ ไม่ได้สละสิทธิ์ที่จะแก้ทิศทางนั้น

ให้ทุกบันทึกมีที่ไปที่เป็นประโยชน์

สมุดเก็บข้อสังเกตได้โดยไม่เปลี่ยนทุกชิ้นเป็นภาระ แยกวัตถุดิบเล่มนี้จากไอเดียหนังสือภายหลัง คำถามค้นคว้า และประโยคที่เพียงอยากจำ เติมบริบทพอให้เข้าใจเมื่อพบอีก “ผู้มาเยือนวันพฤหัสบดีถามเรื่องของส่งที่หายไป” ใช้ได้มากกว่า “หักมุมเยี่ยม” นิสัยค้นคืนง่าย ๆ อาจสำคัญกว่าระบบติดป้ายซับซ้อนที่กลายเป็นอีกโครงการค้าง

รู้ว่าหน้าแรกตั้งใจทดสอบอะไร

ก่อนร่าง เติมประโยคว่า “ตัวอย่างนี้จะช่วยให้ฉันตัดสินใจ…” คุณอาจทดสอบว่าสถานการณ์น่าสนใจพอไหม คุณชอบอธิบายหัวข้อนี้หรือไม่ หรือผู้อ่านเป้าหมายต้องมีพื้นหลังที่ยังไม่ใส่หรือไม่ สิ่งนี้ให้จุดหมายที่มีประโยชน์แก่ตัวอย่างหยาบ และป้องกันความเข้าใจผิดที่พบบ่อย คือคิดว่าข้อความยังไม่เสร็จล้มเหลวเพราะยังทำทุกหน้าที่ของหนังสือสมบูรณ์ไม่ได้

หลังเขียน ตอบคำถามจากวัตถุดิบแทนชั่วโมงที่ทุ่ม หากฉากทำให้เกิดตัวรองน่าสนใจกว่า ให้จดความเป็นไปได้นั้น หากคำอธิบายสารคดีพึ่งข้อกล่าวอ้างที่ยังไม่ค้นคว้าสามข้อ ให้ระบุ เลือกงานถัดไปตามสิ่งที่เกิด บางครั้งเป็นอีกฉาก บางครั้งเป็นการจำกัดหนังสือหรืออ่านแหล่งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง

เก็บการทดลองพอให้เห็นว่าเหตุใดจึงเลือกเช่นนั้น การเริ่มกลายเป็นลำดับความพยายามที่มีข้อมูล แทนรอความมั่นใจให้ถึงระดับที่ใช่

ดูใกล้ขึ้น