← Zestaw narzędzi do pisania01 / Start

Karta projektu książki

Zmień luźny pomysł w mały projekt, który możesz wypróbować.

Dłoń układa kremowe fiszki w roboczą kolejność książki obok niebieskiego notesu
AUTORSKA FOTOGRAFIA BOOKDRAFTLAB / ILUSTRACJA
01 / Twoja książka w kilku wierszachZapisane w tej przeglądarce

Zapisz tutaj, a następnie eksportuj kopię zapasową, jeśli chcesz zachować pracę.

02 / Twoje strony robocze0 zapisanych notatek

Twoja książka nabiera kształtu.

Kopie zapasowe, przywracanie i zapisane dane

Wyeksportuj kopię zapasową JSON, aby przywrócić notatki w innej przeglądarce. Import zostanie sprawdzony i pokazany do wglądu przed zapisaniem czegokolwiek.

Nazwij projekt

Wybierz czytelnika, główną obietnicę i granicę zakresu.

Wybierz test

Zachowaj jeden fragment, którym sprawdzisz kierunek.

Zachowaj kopię

Jeśli to przydatne, zapisz lokalnie, a potem wyeksportuj pracę, którą chcesz zachować.

WYMYŚLONY PROJEKT / ZIMOWA TRASA

Jedna gotowa karta projektu, zanim zaplanujesz całą książkę.

Gotowy przykład
Tytuł roboczy i czytelnik
Zimowa trasa — kameralna współczesna opowieść dla czytelników zainteresowanych pracą, lojalnością i zmieniającymi się rolami w rodzinie.
Główna obietnica
Kierowczyni autobusu na zastępstwie musi zdecydować, czy zachować nieoficjalny przystanek, który pomaga jej ojcu, ale zakłóca czyjąś podróż.
Granica
Jeden zimowy rozkład jazdy i związane z nim relacje; bez pełnej historii systemu transportowego.
Kolejne małe zadanie
Napisz rozmowę, w której pasażer pyta, dlaczego autobus zatrzymał się przed mostem.

Autorski przykład poglądowy. Dostosuj metodę do własnego materiału.Wróć do miejsca pracy ↑

SPRAWDŹ WYNIK I KONTYNUUJ

Czy karta projektu mówi, co napisać dalej?

Zbyt ogólnie
Książka o społeczności.
Wykonalne następne działanie
Napisz scenę, w której sąsiad odmawia pożyczenia klucza do sali.

Wykorzystaj główną obietnicę, by wybrać działanie należące do projektu. Jeśli zakres określa „jedno lato”, rozdział obejmujący dwadzieścia lat wymaga uzasadnienia albo zmiany granicy. Aktualizuj kartę projektu, gdy próba pisarska zmienia twoje rozumienie; zachowaj osobną wyeksportowaną kopię decyzji, którą chcesz pamiętać.

Co jeśli jedna karta obejmuje kilka książek?

Rozdziel obietnice i wybierz jedną próbę dla każdej. Odłożony materiał przechowuj w innej notatce lub dokumencie, zamiast obciążać obecną kartę wszystkimi możliwymi projektami.

Ilustracyjna scena: dwoje czytelników porównujących fragmenty rękopisu przy jasnym stole do czytania
Praca między stronamiReakcja, którą możesz zbadać.

Znajdź właściwy fragment, oddziel reakcję od diagnozy i wybierz jedną zmianę wartą sprawdzenia.

Autorska fotografia poglądowa stworzona dla BookDraftLab.
WSKAZÓWKI, GDY ICH POTRZEBUJESZ

Korzystaj z narzędzia z jasnym zadaniem.

Zmień luźny pomysł w książkę, którą możesz sprawdzić w praktyce. Rozwiń notatkę poniżej, aby zobaczyć przykład lub dokładniejsze objaśnienie.

Zanim zaczniesz

Karta projektu to roboczy opis książki, którą próbujesz stworzyć. Pomaga wybrać próbkę do napisania i zauważyć, kiedy atrakcyjny pomysł poboczny należy gdzie indziej. Karta pyta o czytelnika, główną obietnicę lub pytanie, granicę zakresu i następne zadanie. Pisz prostym językiem. Robocze zdanie, które rozumiesz, jest użyteczniejsze niż dopracowana prezentacja pozostawiająca kierunek niejasny.

Tytuł roboczy jest etykietą, a nie decyzją o publikacji. W fikcji obietnica może opisywać doświadczenie, konflikt lub pytanie. W praktycznej literaturze non-fiction opisz, co zamierzony czytelnik może zrozumieć lub spróbować zrobić. Zachowaj zakres na tyle wąski, by sprawdzić pomysł jedną sceną lub fragmentem objaśniającym. Możesz aktualizować zapisaną kartę za każdym razem, gdy pisanie uczy cię czegoś nowego.

Określ następne zadanie tak, by dało się rozpoznać jego wykonanie.

Zamiast „pisać więcej” nazwij rozpoznawalną pracę: porównać dwóch możliwych narratorów, napisać pierwszą rozmowę albo wyjaśnić jedną decyzję przykładem. Jeśli zadanie zależy od brakującego faktu, jego sprawdzenie niech będzie następnym krokiem. Jasny początek ogranicza liczbę decyzji przy kolejnym otwarciu projektu. Karta ma ułatwiać rozpoczęcie sesji, a nie stawać się formularzem, który czujesz obowiązek doprowadzić do perfekcji.

Użyj granicy do ochrony projektu.

Zapisanie tego, co nie należy do książki, może wyjaśnić, dlaczego plan wydaje się za duży. Książka dla początkujących wolontariuszy sąsiedzkiej kawiarenki naprawczej nie musi być techniczną instrukcją do każdego rodzaju urządzenia. Rodzinna zagadka nie musi zawierać całej historii budynku. Zapisz materiał poboczny osobno i sprawdź, czy węższa wersja nadal cię interesuje. Zakres jest decyzją roboczą; możesz świadomie go zmienić po przeczytaniu próbki.

Porównaj próbkę z obietnicą.

Gdy istnieje już scena lub próbny rozdział, przeczytaj go obok karty projektu. Wskaż miejsce, w którym materiał odpowiada zamierzonemu doświadczeniu, i miejsce, w którym domaga się innego projektu. Kameralna zagadka mogła stać się rodzinną rozmową, a rozdział instruktażowy — osobistą relacją. Żadne odkrycie nie jest automatycznie błędem. Zdecyduj, czy zmienić kartę, czy próbkę, i zapisz dlaczego.

Zachowaj kopię przed zastąpieniem obecnej karty projektu, aby później rozumieć zmianę. Formularz spełnia swoje zadanie, gdy pomaga wybrać kolejną pracę. Nie musisz doprowadzać każdego pola do brzmienia prezentacji marketingowej, zanim wolno ci będzie zacząć pisać.

Pytania dotyczące tego narzędzia.

Czy powstaje z tego plan książki?

Narzędzie tworzy kartę projektu z twoich notatek. Nie generuje rozdziałów ani nie ocenia pomysłu. Korzystaj z karty jako punktu odniesienia podczas pisania sceny, próbnego rozdziału lub krótkiego planu.

Czy mogę przechowywać tu więcej niż jeden projekt?

Narzędzie przechowuje w tej przeglądarce jedną aktualną kartę projektu. Pobierz kopię przed jej zastąpieniem albo użyj osobnych plików tekstowych dla różnych projektów. Lokalny zapis nie jest zsynchronizowaną kopią zapasową.

Przeczytaj pasującą lekcję.

W odpowiednim poradniku przeanalizuj wybory na omówionym przykładzie, a potem wróć tutaj, aby zachować własny wynik.

Bliższe spojrzenie