03 / ชั้นหนังสือการเขียน

การเขียนเรื่องแต่ง: ฉาก บทเปิด และผู้เล่า

ผู้ฝึกงานซ่อมนาฬิกาในเรื่องสมมติขอกุญแจจากเพื่อนร่วมงานตรงประตูสำนักงานสถานี
3 คู่มือและเครื่องมือปฏิบัติ / ภาพประกอบ

เขียนเรื่องแต่ง
ด้วยการตัดสินใจทีละอย่าง

เทคนิคเรื่องแต่งมีประโยชน์เมื่อช่วยให้คุณตัดสินใจบนหน้ากระดาษ มุมมองกำหนดว่าผู้อ่านเข้าถึงประสบการณ์ใด ฉากให้พื้นที่แก่ความต้องการ อุปสรรค หรือสิ่งค้นพบมากพอจะเปลี่ยนบางอย่าง บทเปิดสร้างที่ทางให้เริ่มถาม งานเหล่านี้เกี่ยวข้องกัน แต่สูตรสากลเดียวไม่ทำให้ทุกเรื่องใช้ได้

คู่มือชุดนี้ใช้การลองเล็ก ๆ แทนให้คุณออกแบบนวนิยายใหม่ทั้งเล่มพร้อมกัน เขียนหนึ่งช่วงเวลาผ่านผู้เล่าอีกคน บรรยายสิ่งที่เปลี่ยนระหว่างตัวละครเข้าห้องกับออกห้อง เทียบข้อมูลจากย่อหน้าเปิดที่เป็นไปได้สองแบบ เก็บทั้งคู่จนเข้าใจว่าแต่ละฉบับทำอะไร ผลการทดลองอาจเป็นการเลือกเก็บต้นฉบับเดิม

หาบทเรียนที่ตรงกับงาน
เริ่มจากคำถามของคุณ

เลือกคำถามที่หน้าต้นฉบับต้องการคำตอบ

การตัดสินใจเรื่องฉาก ผู้เล่า และบทเปิดส่งผลต่อกัน แต่คุณทดลองทีละอย่างได้ด้วยข้อความสั้นที่กำหนดขอบเขต

  1. ไม่มีอะไรเปลี่ยนในฉาก

    จัดฉากให้มีคำขอ อุปสรรคที่มีความหมาย และผลตามมา

    สิ่งที่จะได้ทำ ฉากที่สถานการณ์เปลี่ยน
  2. ฉันเลือกไม่ได้ว่าใครเล่า

    คงเหตุการณ์เดียวแล้วเทียบขอบเขตข้อมูลที่ผู้เล่าสองคนเข้าถึง

    สิ่งที่จะได้ทำ การเทียบมุมมอง
  3. หน้าแรกรู้สึกห่างเหิน

    ทำให้รู้จักบุคคลและสถานการณ์ก่อนทดสอบคำถามเปิดเรื่อง

    สิ่งที่จะได้ทำ บทเปิดที่ผู้อ่านตามได้

เก็บฉบับทางเลือก เทียบว่าแต่ละฉบับชวนให้ผู้อ่านรู้ คาดหวัง หรือถามอะไร ฉบับที่เร้าใจกว่าไม่ได้เหมาะกับเล่มกว่าโดยอัตโนมัติ

ฉากคือความเปลี่ยนแปลงที่ผู้อ่านตามได้

ให้อุปสรรคส่งผลต่อความพยายามถัดไป

ฉบับกว้าง ๆ

ผู้ดูแลบอกผู้มาเยือนให้กลับมาทีหลัง

ทางเลือกที่ทดสอบได้

ผู้ดูแลจะคืนกุญแจให้ผู้มาเยือนต่อเมื่อเธออธิบายว่าชื่อใครหายไปจากสมุดลงทะเบียน

เงื่อนไขสร้างการโต้ตอบ คำตอบผู้มาเยือนกระทบทั้งงานจริงและความสัมพันธ์ได้

ตาคุณ: เขียนเหตุการณ์เดิมจากมุมมองของแต่ละคน เทียบว่าความไม่แน่นอนแบบใดทำให้ข้อความเคลื่อนไป

ตัวอย่างสมมติที่สร้างขึ้นใหม่เพื่อการสอน
ตัวละครสมมติถือซองจดหมายที่ประตูห้องอ่านหนังสือ
เห็นขั้นตอนการเขียนเป็นรูปธรรมฉากเริ่มด้วยการเลือก

ฉากสมมติ: จดหมายในมือ ประตูเปิด และการตัดสินใจที่ยังรออยู่

ภาพประกอบต้นฉบับ
ข้อความสั้นที่สร้างขึ้นใหม่

จุดเปลี่ยนอาจเงียบแต่ยังเปลี่ยนฉาก

ตัวอย่างที่ทำเสร็จแล้ว
คำขอ
“ฉันต้องการแค่กุญแจ” นอราพูด ผู้ดูแลยังวางนิ้วไว้ข้างช่องชื่อที่ว่างในสมุดลงทะเบียน
เงื่อนไข
“งั้นเซ็นตรงที่พี่น้องชายคุณควรจะเซ็น” เธอมองผ่านกระจกไปยังโต๊ะที่เขาเก็บให้ว่างเมื่อคืนก่อน
คำตอบ
นอราปิดสมุดลงทะเบียน “เอาสิ่งที่คุณคิดว่าเขาหยิบไปมาให้ฉันดู”

ตัวอย่างประกอบที่สร้างขึ้นใหม่ ปรับวิธีให้เข้ากับวัตถุดิบของคุณ

เลือกบทเรียนฉบับเต็ม

คลังทั้งหมด
เรื่องแต่งอ่าน 11 นาที

เริ่มเรื่องอย่างไร: เวิร์กช็อปฉากเปิด

ร่างวิธีเข้าสู่เหตุการณ์เดียวกันสามแบบ เขียนการเผชิญหน้าที่ได้ผลที่สุดให้ครบ แล้วระบุว่าฉากเปิดนั้นชวนให้คาดหวังประสบการณ์การอ่านแบบใด

อ่านคู่มือ
เรื่องแต่งอ่าน 12 นาที

เขียนฉากอย่างไร: เป้าหมาย อุปสรรค ความเปลี่ยน

เขียนบัตรวางฉาก แล้วร่างความพยายามไปจนเกิดผลตามมา จากนั้นเพิ่มข้อความบอกสภาพก่อนและหลัง พร้อมบันทึกปรับแก้สามข้อ

อ่านคู่มือ
ภาพประกอบผู้อ่านสองคนเปรียบเทียบข้อความต้นฉบับที่โต๊ะอ่านหนังสือซึ่งมีแสงสว่าง
งานเบื้องหลังหน้าต้นฉบับความเห็นที่กลับไปตรวจสอบกับข้อความได้

หาข้อความที่เกี่ยวข้อง แยกปฏิกิริยาออกจากการวิเคราะห์สาเหตุ แล้วเลือกการเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างที่ควรทดลอง

ภาพถ่ายประกอบที่สร้างขึ้นใหม่สำหรับ BookDraftLab

มองหาผลตามมา ไม่ใช่ความตื่นเต้นตลอดเวลา

ฉากเงียบเปลี่ยนความสัมพันธ์ เผยความเข้าใจผิด หรือทำให้ทางเลือกภายหลังเลี่ยงไม่ได้ได้ ความเปลี่ยนไม่ต้องเป็นการระเบิด ถามว่าหลังจากนั้นใครไม่อาจสันนิษฐานอะไรแบบเดิม ในตัวอย่างห้องอ่านสมมติ คนที่ซ่อนจดหมายเปลี่ยนจากทำสัญญาทั่วไปให้เสร็จเป็นรักษาการละข้อมูลไว้ ผลนั้นรองรับอีกฉากได้แม้การกระทำตรงหน้าจะเล็ก เลือกรายละเอียดพอให้ผู้อ่านสัมผัสความเปลี่ยน

อ่านนอกเหนือจากร่างของคุณ

สังเกตว่าหนังสือที่คุณมีหรือเข้าถึงอย่างถูกกฎหมายจัดการปัญหาคล้ายกันอย่างไร สรุปเทคนิคด้วยคำตนเองแทนยกข้อความมาใส่ต้นฉบับ ดูว่าผู้เขียนแนะนำฉากหลัง เปลี่ยนระยะการเล่า หรือชะลอคำตอบอย่างไร แล้วลองสถานการณ์อื่นจากโครงการคุณ การอ่านเพื่อฝึกฝีมือมีประโยชน์ที่สุดเมื่อให้คำถามที่ใช้ได้ ไม่ใช่คำสั่งให้หนังสือเหมือนเสียงของคนอื่น

ใช้การเทียบสั้นเพื่อเห็นสิ่งที่ได้และเสีย

เลือกช่วงเวลาสั้น ๆ แล้วเปลี่ยนวิธีเล่าเพียงด้านเดียว คงเหตุการณ์ให้ยังจำได้ว่าเป็นเหตุการณ์เดิม ขณะลองใช้ผู้เล่าคนอื่น เริ่มฉากจากจุดที่ช้ากว่าเดิม หรือเพิ่มลดข้อมูลภูมิหลัง อ่านทั้งสองฉบับแล้วระบุสิ่งที่ได้และสิ่งที่เสีย มุมมองที่ใกล้ตัวละครมากขึ้นอาจทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์ แต่จำกัดการอธิบาย การเริ่มเรื่องจากจุดที่ช้ากว่าเดิมอาจเพิ่มพลังให้เรื่อง ขณะเดียวกันก็ตัดบริบทที่ผู้อ่านจำเป็นต้องรู้ การเปรียบเทียบจะมีประโยชน์กว่าเมื่อคุณบอกได้ทั้งประโยชน์และสิ่งที่ต้องแลก

อย่านำฉบับที่ชอบในจุดหนึ่งไปใช้ทุกบทอัตโนมัติ ผู้เล่าที่เหมาะกับการค้นพบอาจไม่เหมาะจะพาทั้งเล่ม ข้อความเชื่อมที่บีบสั้นอาจต้องมีที่มากขึ้นเมื่อความสัมพันธ์เปลี่ยนตรงนั้น ทดสอบตัวเลือกคู่กับหน้าข้างเคียง เทคนิคเรื่องแต่งเป็นวิธีกำกับประสบการณ์ ไม่ใช่สวิตช์ที่อยู่ตำแหน่งหนึ่งแล้วดีกว่าเสมอ

จดผลที่ต้องการ แล้วให้ฉากจริงกำหนดว่าต้องใช้เทคนิคนั้นมากเพียงใด

ดูใกล้ขึ้น